Krakowiak Kościuszki

Bartoszu, Bartoszu,

Oj, nie traćwa nadziei:

Bóg pobłogosławi —

Ojczyznę nam zbawi!

Tam w górę, tam w górę,

Poglądajmy do Boga;

Większa miłość Jego,

Niźli przemoc wroga.

Z maleńkiej iskierki —

Oj, wielki ogień bywa;

Pękną chociaż twarde,

Przemocy ogniwa!

Oj ostre! oj ostre!

Oj ostre kosy nasze;

Wystarczą na krótkie

Moskiewskie pałasze.

Kiliński był szewcem.

Oj, podburzył Warszawę;

Wyprawił Moskalom

Weselisko krwawe.

Nauczył Kościuszko

Pod Racławicami,

Jak siekierą, kosą

Rozprawiać z wrogami.