Złotowłosa, gwiazdo miła,
Szczęsna biegniesz przez niebiosa;
Mnie już radość opuściła:
Gwiazdo piękna, złotowłosa!
Biegniesz w luby ślad xiężyca,
Nie bojąc się natrętników
Patrzysz w piękne jego lica,
I zawistnych nie znasz krzyków.
Przez noc całą z nim na niebie,
Przez dzień cały z nim się kryjesz:
Gdy on zawsze obok ciebie,
Najszczęśliwsza przy nim żyjesz.
Lecz łzy moje próżne były!
Los od niego mię odrywa;
Słyszę tylko jak mój miły
Smutne o mnie pieśni śpiéwa!
Złotowłosa, gwiazdo miła,
Biegnij, biegnij przez niebiosa;
Mnie już radość opuściła,
Gwiazdo piękna, złotowłosa!