Poetósfera › La Biblioteca › Adam Asnyk
Adam Asnyk · Modernismo
polaco
Kto był przyczyną rozstania naszego —
Niechaj łzy moje upadną na niego!
I niech tak samo serce mu przygniotą
Samotnym żalem i próżną tęsknotą!
Kto był przyczyną naszego rozstania —
Niech nie doczeka słodkiego spotkania,
Lecz niechaj ginie zdala od kochanéj,
Niepocieszony i nieżałowany!
← Kantata na jubileusz J. I. KraszewskiegoKościeliska (Asnyk, wyd. 1898) →
ws-pl-klatwa-asnyk--adam-asnyk-1b2b2fLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.