JEZU Chryste Panie miły,
Baranku bardzo cierpliwy:
Wzniosłeś, wzniosłeś na krzyż ręce swoje,
Za nie za niesprawiedliwość moję.
Płacz go człowiecze mizerny,
Patrząc jak jest miłosierny:
Jezus na krzyżu umiera,
Słońce jasność swą zakrywa.
Pan wyrzekł ostatnie słowa,
Zwisła mu z ramienia głowa;
Matka pod nim frasobliwa,
Stoi prawie ledwie żywa.
Zasłona się popadała,
Ziemia się rwie, ryczy skała;
Setnik woła: Syn to Boży!
Tłuszcza wierząc sobą trwoży.
Nakoniec mu bok przebito,
Krew płynie z wodą obfito:
My się dziś zalejmy łzami,
Jezu zmiłuj się nad nami!