Dyament i kryształ

Darmo tem bydź, do czego kto się nie urodził.

Kryształ brylantowany wielu oczy zwodził:

Gdy się więc nad rubiny i szmaragdy drożył,

Ktoś prawdziwy dyament z nim obok położył.

Zgasł kryształ, a co niegdyś jaśniał u obrączki,

Ledwie go potem złotnik chciał zażyć do sprzączki.