Mężu móy, o móy mężu! śmierć nielutościwa
Mnie smutną z tobą dzieli, a pod ziemię wzywa
Do niskiey Proserpiny ciemnego pokoia:
Bóg cię żegnay, ia żywa i umarła twoia.
Poetósfera › La Biblioteca › Jan Kochanowski
Jan Kochanowski · Renacimiento
polaco
Mężu móy, o móy mężu! śmierć nielutościwa
Mnie smutną z tobą dzieli, a pod ziemię wzywa
Do niskiey Proserpiny ciemnego pokoia:
Bóg cię żegnay, ia żywa i umarła twoia.
← Dobrym towarzyszom gwoli — O proporcyejDrugi (Kochanowski, 1857) →
ws-pl-drugi-kochanowski-1803--jan-kochanowski-9d900aLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.