Do Łukasza Górnickiego

Co owo drugi złoto za imienie daje,

Mógłby drożej przepłacić twoje obyczaje

I że godność, co ty masz, mój Górnicki, w sobie,

Bo tej z tobą nie zawrze śmierć okrutna w grobie.

Cnota, dzielność, nauka, te na wieki słyną,

A pieniądze za czasem, miasta i wsi giną.