Kto szczęśliwy, smutków nie śni;
Kto wesoły, młody,
Pragnie nuty, pragnie pieśni
Wesołej, jak gody. 4
A jam uczuł rozkosz w dumie,
I w pieśni żałobnéj;
Ja wam tylko śpiewać umię
Żal kraju pogrobny. 8
Lecz się módlcie, moje Panie!
By kraj powstał jeszcze,
A tysiące wieszczów wstanie,
Ach! i co za wieszcze! 12
Pieśń to inna – szczęk pałaszy!
Jak na konia wsiędziem,
Krwią najeźdźców pisać będziem
Pieśń po ziemi naszéj. 16