Poetósfera › La Biblioteca › Melchior Pudłowski
Melchior Pudłowski · Renacimiento
polaco
Jest mój jeden przyjaciel, który to prawdziwie
Mówi, że gdy kto z nami w towarzystwie żywię,
Możem nic w nim nie wątpić i w jego miłości:
Prawda, statek, uprzejmość, dosyć powolności.
Aliści skoro szczęście trochę go podniesie, 5
On zaraz wnet oczyma naiu rad przeniesie.
Prośwa Boga, by nędza zawżdy nędzą była,
Boby naiu oczyma ta nie przynosiła.
← Do Mikołaja Mieleckiego (Pudłowski)Do Mikołaja Tomickiego →
ws-pl-do-mikoaja-na-toz--melchior-pudowski-e9cfdfLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.