Poetósfera › La Biblioteca › Stanisław Trembecki
Stanisław Trembecki · Romanticismo
polaco
Siódmego właśnie kiedym lustru dożył,
Ktoś mi wesołe dał na bukiet pienie,
Ale imienia swego nie położył,
Chcąc mi galante sprawić zatrudnienie.
Taką wątpliwość w momencie rozwinę,
Gdyż okoliczność wydaje go wszelka.
Próżno się tai, znam ja tę ptaszynę:
Z głosu - słowika, z swywoli - wróbelka.
ws-pl-do-adama-naruszewicza-o-poznaniu-bezimiennika--stanisaw-trembecki-4de68eLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.