Dawni królowie tej ziemi (Bełza, 1897) — Zakończenie

Dawni mocarze, władcy tej ziemi,

Wśród mogilnego śpią chłodu,

Księgi królewskie Bóg zamknął z niemi,

Ale nie księgi narodu.

Bo choć się trony w posadach chwieją,

A berła kruszą, dziecino,

Choć wszystko ginie z czasów koleją:

Ale narody nie giną.

I my snuć będziem wciąż życia wątek,

Który na długo nam starczy;

Tylko szukajmy w skarbcu pamiątek,

Naszej nadziei i tarczy!