Część pierwsza — II

Już dawno wlókł w pustyni świata

Skazaniec życie swe samotnie.

Tak wiek za wiekiem mknęły lata,

Toneły w przeszłość niepowrotnie,

Zmieniane jedne wnet drugiemi;

A on, panując nędznej ziemi,

Zasiewał złe bez przyjemności;

Misterne sztuki jego sidła

Nie spotykały przeciwności —

I czynność złego jemu zbrzydła.