Krew naszą długo leją katy
Wciąż płyną ludu gorzkie łzy
Nadejdzie jednak dzień zapłaty
Sędziami będziem wtedy my!
Sędziami będziem wtedy my!
Dalej więc, dalej wznieśmy spiewśpiew,
Nasz sztandar płynie po nad trony,
Niosąc tam zemsty grom, ludu gniew,
Przyszłości rzucając siew,
A kolor jego jest czerwony,
Bo na nim robotników krew!
Bo na nim robotników krew!
Choć stare łotry, nocy dzieci
Nawiązać chcą starganą nić...
Co złe, to w gruzy się rozleci,
Co dobre wiecznie będzie żyć,
Co dobre wiecznie będzie żyć!
Dalej więc, dalej wznieśmy śpiew,
i t. d. i t. d.
Porządek stary już się wali,
Żywotem dla nas jego zgon,
Będziemy wspólnie pracowali
I wspólnym będzie pracy plon!
I wspólnym będzie pracy plon,
Dalej więc, dalej wznieśmy śpiew,
i t. d. i t. d.
Hej razem bracia do szeregu!
Z jednaką myślą, z dłonią w dłoń —
Któż zdoła strumień wstrzymać w biegu?
Czy jest na świecie taka broń?!
Czy jest na świecie taka broń?!
Dalej więc dalej wznieśmy śpiew,
i t. d. i t. d.
Precz z tyranami, precz z zdziercami!
Niech zginie stary podły świat!!
My nowe życie stworzym sami
I nowy zaprowadzim ład!
I nowy zaprowadzim ład!
Dalej więc, dalej więc wnieśmy śpiew
i t. d. i. t. d.
Lwów, 1881.