— Czego ty smutna jesteś różo?
Czego ty różo jesteś biała?
Nieba się drzącem srebrem chmurzą,
A złote słońce górą pała.
Czego ty smutna jesteś różo?
Czego ty różo jesteś biała?
— Jestem ja biała, jestem smutna,
Bo kocham one słońce złote;
A czar miłości — moc okrutna,
Dała mi szczęście i tęsknotę!
I jestem biała, jestem smutna,
Bo kocham w górze słońce złote!