CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaKazimiera Zawistowska

Kazimiera Zawistowska · Modernismo

Czasem ma dusza

polaco

Czasem ma dusza jakby świetlna grota,

Godowych świateł nieci krąg olbrzymi.

I mar wygnanych wraca rój pielgrzymi

Przez umajone wraca zielem wrota.

Wchodzących wita gędźba lutni złota...

W struny kwiatami ktoś uderzył wiosny,

Więc grają wszystkie, grają hymn miłosny,

Grają jak słońca zawrotna pieszczota!...

.................

Po co dłoń kładziesz gasząc świetlne łuny,

Ty widmo, przyszłe z pod kurhannych zwyży,

Ty, co w pierś chłoniesz jęk spróchniałych krzyży —

Po co dłoń kładziesz cisząc złote struny...

Zostaw — niech grają — niech się ucieleśni

Ostatni akord mej ostatniej pieśni...

Sigue explorando

Por su autor
Kazimiera Zawistowska · 83 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Cmentarz (Zawistowska, 1913)Czerń skrzydeł Twoich →

Expediente

Autor
Kazimiera Zawistowska
Título
Czasem ma dusza
Lengua
polaco
Época
Modernismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pl-czasem-ma-dusza--kazimiera-zawistowska-abfa46
Cita recomendada
Kazimiera Zawistowska, «Czasem ma dusza», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pl-czasem-ma-dusza--kazimiera-zawistowska-abfa46.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.