CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaWiktor Gomulicki

Wiktor Gomulicki · Modernismo

Czary (Gomulicki, 1866)

polaco

Zdaje mi się, że złociściej

Palą się latarnie

Że posągi pośród liści

Mrugają figlarnie;

Zdaje mi się, że pojazdy

Do rytmu turkoczą,

Że nie świece, ale gwiazdy

W ulicach migoczą;

Zdaje mi się, że tęczowo

Lśnią kamienic ściany,

Że mozajką marmurową

Chodnik wykładany;

Zdaje mi się, że przechodnie

W uśmiech stroją twarze,

Że ich serca biją zgodnie,

Jak młotki w zegarze;

Zdaje mi się, że krzewiną

Wstrząsa nimfa płocha;

Że z ogrodów szepty płyną:

Kocham, kochasz, kocha;

Zdaje mi się, że w lazurze

Mkną anielic wianki,

Że mnie wabią oczy duże

Z za każdej firanki...

— „Na Minerwę! na Darwina!

Bracie, ty majaczysz!

Napiłeś się pewnie wina,

Lub paliłeś haszysz“...

Tak! co złudzeń mych przyczyną

Zgadliście najprościej:

Odurzyło mnie dziś wino...

Wiosny i młodości!

Sigue explorando

Por su autor
Wiktor Gomulicki · 196 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Cudny jest ten świat...Czem są pieśni? →

Expediente

Autor
Wiktor Gomulicki
Título
Czary (Gomulicki, 1866)
Lengua
polaco
Época
Modernismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pl-czary-gomulicki-1866--wiktor-gomulicki-4d1077
Cita recomendada
Wiktor Gomulicki, «Czary (Gomulicki, 1866)», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pl-czary-gomulicki-1866--wiktor-gomulicki-4d1077.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.