Poetósfera › La Biblioteca › Stanisław Jachowicz
Stanisław Jachowicz · Romanticismo
polaco
Patrzaj, patrzaj, moje dziecię!
Płynie chmurka po błękicie.
Jaka lekka! jaka mała!
Patrz! teraz się rozsypała;
Skoro się złączy z tamtemi,
Będzie tu deszczyk na ziemi;
A ten deszczyk Pan Bóg daje,
By zakwitły niwy, gaje,
Jak ta chmurka, tak, dziecino,
Małe troski życia płyną,
A potem się razem ścisną,
W oczach ludzkich łzy zabłysną,
A po łezkach, wśród tęsknoty,
Jak kwiateczki rosną cnoty.
← Chciej, a będziesz szczęśliwym (Jachowicz, 1924)Chłopczyk ukarany (Jachowicz, 1916) →
ws-pl-chmurka-jachowicz-1916--stanisaw-jachowicz-a25efbLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.