Kulawy, głuchy, stary i ślepy
Zeszli wór rzepy.
Chciało się podjeść, bo jeść nie mieli;
Lecz gdy szło o to, jakby ją wzięli,
Powiedział stary: Ja nie ugryzę. —
Powiedział chromy: Ja ledwo lizę. —
Ślepy: Nie widzę jej towarzysze! —
Głuchy: A ja was bracia! nie słyszę. —
I tak gdy ciągle spór z sobą wiedli,
Została rzepa, i nic nie jedli.
Jak u nich rzepa, tak u nas mienie.
Każdy ma swoje wyrozumienie;
Gdy o zysk idzie, chcemy zarobić,
A kiedy na zysk, nikt nie chce robić.