Bajki i przypowieści (1856) — Chmiel

Chmiel chciał się ziemią sunąć, bo mu to nie miło

Było,

Iż musiał szukać wparcia i pomocy.

Szedł więc o swojej mocy

I rozciągnął się dosyć... Ale cóż się stało?

Liście żółkniało,

Kwiat był wązki,

Schły gałązki,

Już i rdzeń od wilgoci zaczynał się psować.

Treba się było ratować.

Gdzie się piąć? były żerdzi, ale je ominął;

Jął się chwastu i zginął.