Haugtussa — «Dokka»

Aa Dokka, Dokka, snilde Kui mi!

naar Graaten kjem i desse Dagar seine,

so kom og kjæl meg du med Kinne reine;

du er so god; du er so hjarteblid.

Ja berre du meg fylgjer her i Lid,

so er eg endaa ikkje reint aaleine.

Og kjære seg meg, trur du det er Von . . .

Seg, trur du eg maa tenkje paa han Jon? —