Naar eg giver Draumen Taumen,
ferdast han baad’ att og fram:
Stundom ser eg Fjelli, Mjelli
glimar, der paa Ski eg rann.
Stundom fær mit Auga lauga
seg i Bekk og Bjørkelid.
Stundom fær mit Øyra høyra
Fosse-Ljom med Lundar i.
Ungdomssæle Tankar vankar
som dei vil, og Alt er godt.
Ingen Ting kan Bringa tvinga,
Heimsens Vondskap vantar Odd.
Gildt daa er aa liva, sviva
yver Dalen som ei And,
sjaa den fagre Gjenta henta
fraa si Kista Kyrkjeband.
Huglegt høyrest Klokka lokka,
Ljomen kjenner eg so grant; —
undarlege Minne rinna,
som ein Straum med Gull iblandt; —
Kyrkjelyden aukar, staukar
no i Heilagdomen inn. —
Utav Dalen stryker, ryker
Draumen upp til klaarnad Sinn.
.mw-parser-output .wst-size-block{line-height:1.4}.mw-parser-output .wst-xx-smaller{font-size:58%}.mw-parser-output .wst-x-smaller{font-size:69%}.mw-parser-output .wst-smaller{font-size:83%}.mw-parser-output .wst-fine{line-height:1.4;font-size:92%}.mw-parser-output .wst-m-larger{font-size:110%}.mw-parser-output .wst-larger{font-size:120%}.mw-parser-output .wst-x-larger{font-size:144%}.mw-parser-output .wst-xx-larger{font-size:182%}.mw-parser-output .wst-xxx-larger{font-size:207%}.mw-parser-output .wst-xxxx-larger{font-size:249%}O. Flaaten. (Or „Dølen“).