Dus lang heb ik gelooft, naar 't woort van 's Hemels tolken.
Dat Christus was gekruist; nu is 't geloof gedaan.
Ik zie den Heilant zelf, door 't woên der Joodsche volken;
O wreed en noodig kwaadt! aan 't heiloos kruishout slaan.
'T gelooven, dit staat vast, moet voor het wetten wyken.
Het brein word min verlicht door d'ooren dan door 't oog.
De waarheid krygt haar kragt door levendige blyken.
Dit is Kalvariën. O schrikkelyk vertoog!
De Zoon van Godt is hier by Moorders opgehangen.
De boosheid weegt de Deugt en Ondeugt met een wicht.
Nog doet de zondt de Ziel naar Christus dood verlangen.
Ik zie de zaligheidt in 't heilig aangezigt.
De liefde tot den Mensch doet hem in lyden blaken.
Wie heil by and'ren zoekt heeft een vervloekten waan.
Hier komt men hem, ô schrik! met bitt're gal genaken.
De Tempelyver vreest geen gruw'len te bestaan.
De vrees voor amptverlies durft zig met bloedt besmetten.
Staa booswicht, die den mond van Christus laagen leit.
't Ontveinsde kwaadt is voor geen wakker oog t' ontzetten.
De Lucht, ô wonderdaadt! word met een wolk bespreit.
De Zon bezwymt van angst, nu dat de Zon der zielen.
Die haar met glans verciert, afgrys'lyk word bestreên.
Ik zie een zwerm van Beuls om 't bloedig Kruis heen krielen.
Hier werpt men, om zyn kleedt te winnen, met den steen:
Maar die zyn kleed'ren windt, zal 't eeuwig heil verliezen.
Gins heft Joannes zyn gezigt en hart om hoog.
Maria schynt het bloedt in d'ad'ren te bevriezen.
De doodtsmart van haar Zoon benevelt haar het oog.
Wie dat zyn zaadt verliest, verliest een Deel van 't leeven.
De waare Heilant sterft: ik zie niet dat hy rept.
Die and'ren geest gaf schynt zyn geest nu zelf te geven.
Die alles schept word door zyn schepzels handt ontschept.
Ik mis, helaas! ik mis: ik zie slechts verf vertoogen.
De wolk die 't licht bedekt, brengt my aan 't doolen; neen:
ZJERDYN heeft my, door konst van zyn penceel, bedroogen.
Maar deugdelyk bedrog heeft nimmer straf geleên.
Hier blaast hy leeven, door zyn geest, in doode verven.
Myn ziel heeft lust om staâg in deze Kerk te gaan.
Hier preektmen, door 't penceel, hoe Christus voor zyn sterven.
Zyn Vader bidt, dat hy, die hem naar 't leeven staan. Van hunne schuldt ontslaa. Zoo leert hy 't kwaadt vergeven.
De preekstoel van 't Penceel heeft dikwils deugt bedreven.
De Dapperheid zoekt roem door 't scherpe staal te haalen.
De Dichter weet het graf t' ontworst'len door zyn schacht.
Elk poogt het woeden van de doodschigt te bepaalen.
Wie lang wil leven eist of schranderheid, of kragt.
Ik zoek geen eeuwigheid door vorstelyke tooneelen;
Nog staatcywagens; nog door zegeboogen; neen:
ZJERDYN beschermt my voor de Dood door zyn penceelen.
De kunsten van Apel verduuren marmersteen.
Natuur heeft my geschept: maar zwakker dan zyn verven.
Wie door de maalkunst leeft, behoed zy ook voor sterven.