Mel, Iustina, meum, mea cara sororcula, quare
Missa remisisti, munera nostra, tibi?
Non ideo misi, quo te corrumpere vellem,
Sit procul a nobis hic, mea vita, furor.
Sed magis ut scires, quam te devotus amarem,
Vult aliquo nosci pignore castus amor.
Qualiter offensam valeas pensare, requiris?
Tu mihi fac mittas, ut nec ego accipiam.