Στους στίχους σας τραγούδια μου, έβαλα όλη
Της ψυχής μου τη δύναμη και πήρα
Στ’ αδέξια χέρια δοξασμένη λύρα
Της κυράς σας να ευφράνω έτσι τη σκόλη.
Στ’ ανθιστό της ζωής της περιβόλι
Πουλιά είσαστε βγαλμένα από την πύρα
Και τον καημό μιανής καρδιάς που η Μοίρα
Με της αγάπης πλήγωσε το βόλι.
Στη μέση του ρυθμού βρίσκει το θάρρος
Η λεύτερη καρδιά σας απ’ το βάρος
Κρυμμένου μυστικού να μ’ αλαφραίνει
Μ’ άσκοπα την αλήθεια κηλαδάτε
Κι από κλάδο σε κλάδο κυνηγάτε
Ελπίδες που η φωνή σας ξεμακραίνει.