Κι' ὁ Ἐπίκτητος μοῦ λέγει:
«καθυπόταξε στὸ πνεῦμα
κάθε πόθον ποὺ σὲ φλέγει
καὶ θεώρει τον ὡς ψεῦμα».
Κι' εἶπα πλήρης ἠρεμίας:
«κλάσμα γνήσιον ἂν κάνω
καὶ τὸ πνεῦμ' ἂς εἶναι ἄνω
πονηρᾶς ἐπιθυμίας».
Πλὴν τοὺς ὅρους αἴφνης εἶδα
ἀντιστρόφως παρ' ἐλπίδα,
κι' ἀνεφάνη κλάσμα νόθον
εἰς τῶν σκέψεων τὸ ρεῦμα,
ἔχον ἄνωθεν τὸν πόθον,
ἔχον κάτωθεν τὸ πνεῦμα.