Πρὸς τὴν κεφαλὴν ἐχίδνης ἡ οὐρὰ ὁπλιζομένη,
κεφαλὴ τῶν μελῶν ὅλων ἐπεθύμησε νὰ γένῃ·
ἔκραζαν αὐτὰ «πῶς δίχως καὶ ὀμμάτων καὶ ῥινὸς
θὰ μᾶς φέρῃς ἄνευ κόπου καὶ κινδύνου κανενός;»
πῆρε ἡ οὐρὰ τὸ κράτος κ' ἔσυρε τυφλὴ τὸ σῶμα,
ἕως οὑ εἰς ἀνοιγμένον ἔπεσε βαράθρου στόμα.
Ἡ κοιλία ἐπληγώθη καὶ ἡ ῥάχη ἐσυντρίβη;
καὶ ἀπὸ τὴν ἐντροπή της ἡ κακὴ οὐρὰ ἐκρύβη
ὑποκάτω μακρᾶς ῥάμνου,
ὑποκάτω μικρᾶς θάμνου,
καὶ τὴν κεφαλὴν ἐκεῖθεν σαινομένη παρεκάλει·
«σῶσε δέσποινα! τὰ πάντα, ταπεινότατα ἐλάλει·
σ' ἐπολέμησ' ἀνοήτως καὶ τὸ ἔργον τῆς Ἀρχῆς
μέγα ἔργον· ἔπαρέ την, ὡς τὴν εἶχες ἐξ ἀρχῆς.»
Ἐπιμύθιον.
Μῦθος τῆς ὀχλοκρατίας τῆς τὸ πᾶν καταστρεφούσης,
καὶ ἀφοῦ τὸ καταστρέψῃ ἔπειτα μετανοούσης!
θεωρεῖ τῶν ἀχθοφόρων καὶ τοῦ ὄχλου ἡ πληθὺς
εὔκολον τὴν ἐξουσίαν·
προσπαθεῖ νὰ τὴν ἁρπάσῃ ὅταν δυνηθῆ καθείς·
πλὴν ὁ μόνος νοῦς διέπει ἀσφαλῶς τὴν πολιτείαν.