Ὑπὲρ τὸν κόσμον αἴρομαι
κι' εἰς ἄλλους κόσμους φέρομαι
ἀξέστους καὶ πρωτογενεῖς,
ποὺ δὲν τοὺς τρέλλανε κανεὶς
νεώτερος πολιτισμός,
οὐδ' ὁ πολὺς παροξυσμὸς
μεγάλων ἐφευρέσεων,
τυρρανικῶν ἀνέσεων.
Ἄνθρωπε πάσης σκέψhς κι' ἐρεύνης αἰωνίας,
δὲν μᾶς ἀρκοῦν οὶ κίνδυνοι στενῆς συγκοινωνίας,
κάρρα καὶ τροχιόδροιμοι, μὰ βρῆκες, ἀλιτήριε,
κι' ἐκεῖνα τὰ ποδήλατα... σῶσον μ' ἐκ τούτων, Κύριε.