«Sît willekomen, hêr wirt!» dem gruoze muoz ich swîgen:
«sît willekomen, hêr gast!» so muoz ich sprechen oder nîgen.
wirt unde heim sint zwêne unschamelîche namen:
gast und hereberge muoz man sich vil dicke schamen.
noch müez' ich geleben, daz ich den gast ouch grüeze,
sô daz er mir, dem wirte, danken müeze.
«sît hînaht hie! sît morgen dort!» waz gougelfuore ist daz?
«ich bin heime» ode «ich wil heim», daz troestet baz.
gast unde schâch kumt selten âne haz:
ir büezet mir des gastes, daz iu got des schâches büeze.