114.1059A|
Postquam verba leo volitantia fine peregit,
Ostia cuncta loci clauduntur coelitus arcta
Obice, ne facilis miseros fuga demere posset
Quin omnes unum paterentur saevius hostem.
Protinus horribili prosternere cuncta furore
Ingreditur, tinguitque hominum rabida ora cruore.
Dentibus hos lacerat, sevis saecat unguibus illos,
Impulit hos currens casuque peremit amaro.
Illos morte timor subita prosternit inertes
Casibus et variis, pariter gentilibus instat
Judaeosque premit; prostratis omnibus ergo
Solus ab exitio praeses paucique ministri
114.1059B| Mammetis jussu dilata morte feruntur
Immunes, optata viro ne passio desit,
Ipse parat vitam tormenta parantibus, ipse
Palmam morte petit. Judex, ut crimina nondum
Finem habeant, vivit. Numerum quis scire cadentum
Millia vel valeat, passim cum frusta per omnes
Sunt dispersa gradus? longe cervice revulsum
Rore caput rubeo commista strage natabat;
Abscissas aliena manus ad corpora jungi
Cernere erat, truncos gemino sine poplite ferri,
Cunctaque membra loco vel caesa carere priori,
Saucia vel remanere suo; tantusque repente
Sanguis ad indicium facti terroris ab oris
Caedis iit plenis, ut flumen abire putares
Littoribus; veluti summis cum montibus ingens
114.1059C| Grando cadit, mixtisque simul tonat imbribus aether:
Tum collecta imas descendunt flumina valles,
Saxa trahunt, silvasque ferunt, totaque vagantur
Planitie agrorum, gemitus dat rusticus imo
Pectore: non aliter caesorum membra feruntur
Sanguine rapta suo. Plebis spectacula talem
Finem habuere malae. Mammes vocat inde leonem,
Et mandat propriis celerem se condere lustris.