Ut Mammem nullo violari vulnere judex
Conspicit: Ite, viri, totis conatibus, inquit,
Lustrentur montes, silvis sint retia, totis
114.1058B| Vallibus insidiae, cunctas peragrate latebras,
Egregium donec sistatis in urbe leonem
Qui vires animis acuat, qui viribus iras,
Qui primo Mammis commisceat ora furore,
Et ne praeceptis angustia temporis obsit,
En vobis spatium bis denum cedo dierum.
Mox jussis famulantur, eunt, mirique repertum
Roboris alta citi ducunt ad tecta leonem.
Praeses adesse feram dictis ut pluribus audit
Inclusam caveis, ornent jubet amphitheatrum.
Tertia deinde dies certo dum tempore surgit,
Procedit, monstrumque jubet dimittere sancto.
Dum timefacta manus, dissolvere vincula tardat
Nam leo saevus erat, descendit montibus altis,
114.1058C| Cui martyr pridem dederat praecepta vocato:
Urbem adiens, nullum laesit sub moenibus urbis;
Per patulas festiva fores spectacula luctum,
Non risum laturus adit, mox ora beati
Intuitus Mammae, vocem, mirabile dictu!
Induit humanam, primumque his vocibus usus:
Salve cultor, ait, summi venerande Tonantis,
O natura hominis sancto Spiramine plena
Plena simul meritis vitae, tibi denique jussu
Cogimur angelico, naturae munera contra,
Humanos proferre sonos, servitur honori,
O pastor dilecte, tuo: nam quod minus ipsa
Dat natura, fides itidem tua magna meretur.
Tu pastor, tibi nos aequum servire libenter.
Miremur virtutis opus, doleamus iniqua
114.1058D| Facta hominum: laudat brutus bene facta magistri
Concesso sermone leo, meritisque fatetur
Hunc sancti venisse viri; doctoris amore
Non turbas, non arma timet, servire paratus
Exitium tolerare cupit; nos omnia contra
Ultro doctorum miseri bene facta silemus.
Fingere falsa libet, serimus vel facta libenter.
Scire quidem volumus, sed plus juvisse laborem
Quam doctoris opem; probris lacerare magistros
Jam pauci metuunt; multi non frangere portas,
Sed struere insidias polluto pectore gaudent,
Hos canibus porcisque pares sententia Christi
Sancta vocans, jubet hos fraudare nitela.