Cui, Ludovice, tui donasti munus amoris
Haec tibi dat Strabo verba salutis, ave.
Vestra licet vilem fecit promissio memet
Versibus audere vos monuisse meis.
Nam quamvis magnos mundi teneatis honores,
Non vos credo tamen spernere nos minimos.
Divitias non dico hominum, dum spesque fidesque
Aruerint, solus tum superabit amor.
Non vestis, non ulla fero tibi dona metalli
Solo servire quaero in amore tibi.
Totus enim sensu, verbo, factisque studebo
114.1099D| Promissum tibimet reddere amoris opus:
Esto memor memoris, Dominoque favente valeto,
Tot bona percipiens, quot meruisse sat est