1a. O presul vere civitatis,
qui in templo angularis lapidis
ascendens in celum
in terra prostratus fuisti
propter deum:
1b. Tu peregrinus a semine mundi
desiderasti exul fieri
propter amorem Christi.
2a. O mons clause mentis,
tu assidue pulcram faciem aperuisti
in speculo columbe.
2b. Tu in absconso latuisti
inebriatus odore florum
per cancellos sanctorum
emicans deo.
3a. O culmen in clavibus celi,
quod propter perspicuam vitam
mundum vendidisti!
Hoc certamen, alme confessor,
semper habes in domino.
3b. In tua enim mente
fons vivus clarissima luce
purissimos rivulos eduxit
per viam salutis.
4a. Tu magna turris
ante altare summi dei,
et huius turris culmen obumbrasti
per fumum aromatum.
4b. O Disibode,
in tuo lumine
per exempla puri soni
membra mirifice laudis edificasti
in duabus partibus
per filium hominis.
5a In alto stas
non erubescens ante deum vivum
et protegis viridi rore
laudantes deum ista voce.
5b. O dulcis vita
et o beata perseverantia,
que in hoc beato Disibodo gloriosum lumen
semper edificasti
in celesti Ierusalem.
6a. Nunc sit laus deo
in forma pulcre tonsure
viriliter operante.
6b. Et superni cives gaudeant de his,
qui eos hoc modo imitantur.