Postquam bissenas confecerat ergo diaetas,
Ad quae tendebat moenia summa videt.
Moxque genu flexo, sursum sua brachia tendens,
720Vota Deo supplex solvit et orat ita:
«Omnipotens Dominus meritis sancti Juliani
«Det nobis veniam hospitiumque bonum!
«Sit procul omne malum, pontes, sportaeque gemellae,
«Partibus in nostris quae satis esse solent!
«Rusticus aut saccus non inveniatur in urbe!
«Absque molendino sit locus iste, precor!
«Sint hebetes stimuli surdi mutique molossi,
«Sitque procul catuli vox inimica mihi!
«Hospes ruricola mihi sit, cui semper abundet
730«Carduus hirsutus et pluvialis aqua.
«Sint species viles, sit et emptor rarus in urbe,
«Quilibet existat venditor aeris egens!
«Sint merces multae, sit multum cara moneta;
«Sit tempus pluvidum, sitque lutosa via.
«Prospera sint cuncta, sint cuncta salubria nobis,
«Ut nostrum citius expediatur iter.»
Talia commemorans, postquam pervenit in urbem,
Se dedit hospitio membraque fessa toro.
Surgens mane forum species empturus adivit,
740Quas non inveniens tristis abire parat.
Quatuor ergo dies circumlustravit in urbe,
Orbe quod in toto non fuit usque petens.