Di prosapia regal sull'Ebro nacque,
Ma gli agî ebbe in disdegno e l'oro avito;
E de'guerreschi onor sordo all'invito
Le sacre insegne di seguir gli piacque.
Di Dio lo spirto, che per lui non tacque,
L'addusse al Tebro dall'ispano lito,
E padre il volle d'uno stuol fiorito,
Per cui turpe ignoranza estinta giacque.
La giovinetta età, sua prima cura,
Egli allettava, onde a pietà venisse,
Coll'esca del saper soave e pura.
Egri e spenti avvivò, spense odî e risse;
Trïonfò di calunnia e di sventura;
Profetando moria santo qual visse.
Regali e stirpe ad ripam prognatus Iberi
Commoda posthabuit divitiasque patrum;
Et renuens saepe exhibitos sibi Martis honores,
Se antetulit sacrae tradere militiae.
Illum dîus Amor, cordi intima verba locutus,
Ad Tiberis litus duxit ab hesperio;
Illi et florentis patrem dedit esse catervae,
Quae ignaris tenebras mentibus ejiceret.
Caros doctrina pueros captabat, ut inde
Per celsum traheret relligionis iter.
Infirmis vires, demersis funere vitam
Reddidit, iratos composuitque animos.
Sorte triumphator de adversa et crimine falso,
Vaticinans, sancte, ut vixerat, occubuit.