Audis ut alpes undique personant
Cantu, et resultant plausibus excitae?
Ut fama apertis acta pennis
Italiae super omne litus
Iucunda profert gentibus omina?
Heus, Musa, paullum Tibridis immemor
Regalis ad cunas puelli
Advola, et Eridanus canentem
Te denuo nunc patrius audiat.
Postquam Hymen io! dicere jam datum est,
Natale nunc tentare carmen
Fas tibi, vel metuente plectro.
Hoc in Sabaudam progeniem fides
Mi corde primis indita ab unguibus,
Hoc suadet Alberti recordans
Gratus amor benefacta regis.
Sed quo, remensis Ausoniae plagis,
Ferventis aurae quo feror impetu?
Urbs ecce Taurina, usque gente
Aucta nova domibusque pulcris.
Clara en meorum regia Principum:
Mî nemo formosi penetralia
Infantis ausit nunc vetare,
Intuitu fruar ut beato.
Salve, o Sabaudae spes et amor Domus!
Sic jure gemmas inter et aureos
Pannos jacentem te Subalpini
Incolae, et Allobroges salutant,
Iani et nepotes, Sardinia et ferax;
Et vota fundunt pectore fervida,
Te Numen ut servet potenti
Dextra. Iterat lyra nostra, salve.
Oh quanta vultu jam exeritur tuo
Lux fausta! Ocellis, ore, genis refers,
Et fronte, Avi tanti ac Parentis
Magnam animam ingeniumque felix
An Philiberto Te similem Deus
Dat, gnate, nobis? Eugenio an magis?
Num Carolus per Te renatus
Emmanuel? Pietate claros
Quotquot receptos sedibus arduis
Caeli tuum ostentat genus, et super?
Aras precatur plebs fidelis,
Moribus anne tuis reportas?
Videre saevos jam videor duces
Tua repulsos et domitos manu,
Quales ad oras Gaditanas
Fortis Avi cecidere dextra.
Mavortis artem auctabit honoribus
Ars pacis alma et relligio Tibi:
Illustre ceu sidus, nepoti
Ecce vias Avus ipse monstrat.
Per Te Sabaudûm gens magis ac magis
Immota stabit (sic placitum Deo)
Cunctis ut immotus procellis
Alpium apex ferit astra, nimbos
Temnens, et ictus fulminis, et feros
Ventos, nivesque alte insuper additas:
Et alpium vallo ipsa in aevum
Firmior Italiam tuetur.
Ego haec Puello carmina protuli:
Tum mixta fundens lilia amaraco
Per alta caeli, deferente,
Phoebo, iterum vehor, et receptat
Me ripa sacri Tibris. Imaginem
Hic saepe magni respiciens Avi,
Patrisque et optati Nepotis,
Saepe modos recino auspicatos.