Cresus amat nummos plusquam magnetica ferrum
Cautes, venosam aut sordida hirudo cutem.
Colligit unde potest, numerat bis terque, tuetur
Percupidis oculis, basia figit hians.
Carpere iter seu vult, seu mensae accumbere, sive
Dormitet, dulce in pectore stringit onus.
Amisisse prius pateretur lumina solis,
Quam partem e caris demere deliciis.
Ah! vereor ne, Mausoli ut fidissima conjux
Dilecti cineres conjugis ore bibit,
Sic Cresus, penitus quo complectatur amicos,
Igne liquescentes hauriat, et pereat!