Te duce res nostris agitur rarissima terris,
Quondam, o Roma, tuis ludier apta scholis.
Vidi equidem et placuit ficti simulatio sexus,
Gestus et in numeros qui salit arte chorus.
Plus tamen interior me significantia veri
Commovet inque suos ars nova ficta dolos.
Huic vetus in nostris comoedia cede theatris,
Iam libeat soccum conspicere arte novum.
Nunc ex Germano dabitur spectare poeta,
Mendicata prius quae tulimus Latio.
Prodeat in lucem saltem et te sollicitante
Aere premente novum multiplicetur opus.
Sic tua, sic nostri crebrescet gloria vatis,
Quem patria haec genuit, barbara diota prius,
Cui dea (praeter eam docuit quam Suevia tellus)
Dat Pallas linguis posse sonare tribus.
Vive, vale et valeat nostratis ille poeta
Phorcensis, socco darus in orbe novo.