AUrea barbigero voluit modo lumina capro
Phoebus: et hibernos nox remoratur equos
Vixque suos radios tribus horis spargit in orbem
Ducens opposito lumina clara polo
Algidus hinc Boreas furiens glacialibus undis
Iam Codanum gelidis obstupefecit aquis
Quaque prius tenui currebant limite naves
Hic modo quadriiugis plaustra trahuntur equis
Iamque super glaciem baculo subnixus in auras
Se tollit: celeri currit et inde pede
Sparsus et albenti canescit vellere campus
Et tegitur niveis arbor operta comis
Pratorum latet omnis honos et semina terrae
Donec fetifico lumine Phoebe redis
Cimbrica quid facimus glaciali Barbara caelo
Quo nos ferre iocos: ludere quo ve decet
Est mos Arctoo quo se germania claudit
Aequore: quo rigidum temperet aura gelu
Sub terra effossis facimus convivia cellis
Quis laridum crudum farsaque [sic] cruda damus
Cum strumulo caeso: butyroque in pyxide salso
Et Bacchum: et Cereris pocula aquosa damus
Phoebeus rigidas globus ut se condit in undas
Noxque suos oculos protulit ignivomos
Cumque processerunt stellati sidera mundi
Effulsitque suo iam Cynosura polo
Mox noctem ludis baccho Cererisque liquore
Ducimus: aequali et pocula lance volant
Huc mecum tectus descendes vertice Celtis
Sub terris quae sint gaudia grata videns
Dixit: et ob duxit faciem nigrante cucullo
Moxque ego pullato vertice vado comes
Iamque fuit ventum sub subterranea castra
Quae Ceres: et Bacchus: Cypris et alma tenet
Elysiis positum campis me forte putabam
Atque locis quibus in turba sepulta sedet
Tam varios video lusus et ludicra verba
Oscula et amplexus quicquid et audet amans
Iamque ego non noctes tenebrosas ire putabam
Sed qui vernali ridet in axe dies
Gaudet amor tenebris: volat et sub nocte cupido
Noxque placet Veneri. Baccheque blande tibi