TIncta meis lacrimis tibi tristis epistola nostra
Iam venit: ac queritur te procul esse mihi
Nam tibi cum primam Phoebus signaverit umbram
Auroram roseis tunc ego cerno rotis
Forte subirascens rescribes perfide Celtis
Foedera rupta tibi. ruptus et altus amor
Perfide: Sarmaticis abiisti nuper ab oris
Nec mihi dixisti verba suprema: vale
Perfide nulla tibi fugienti foedera curae
Nostra: Iovem totiens quae violata vocant
Perfide quid totiens iactabas Celtis amorem
Iam tua nota fides: et pia cura mei
Sic tua causa meam damnabit crimine culpam
Hasula Sarmatico quae decus omne solo
O ego non potui longo praeventus amore
Dicere in aeternum tunc Hasilina vale
Scilicet in verbis titubasset lingua supremis
Vidisses lacrimis lumina plena meis
Forsitan et toto fugissent corpore vires
Pulsus et ante oculos spiritus ille tuus
Haec timui: tacitum gestans modo pectore vulnus
Dum tua sublatis vultibus ora queror
Seu mea purpureum mirentur lumina Phoebum
Lucida seu caeli sidera nocte legam
Mente subis Hasilina mihi cum corpore tot
Et placidi lusus: et data verba iocis
Occurris quotiens phoebea poemata vatum
Voluo: vel ad resonam carmina pulso lyram
Occurris quotiens pratis viridantibus erro
Lustro vel umbrosum sole calente nemus
Quo tecum memini molli consedimus herba
Pressaque in amplexu gramina lenta tuo
Occurris quotiens repeto alta mente puellas
Sarmaticas: inter quas prior ore micas
Dum tua scripta lego: servataque munera lustro
Offert luminibus se tua forma meis
Occurris gelidae mihi semper tempore noctis
Et mea cum blandus corpora somnus habet
Candidior stellis tunc me tua fallit imago
Ludit et in vano pectus amore tuo
Quo feror infelix? quam mens mea concipis ignem?
Es procul et nullam fert meus ardor opem
Et forte infernas rapient me fata sub umbras
Nusquam luminibus cara videnda meis
Sed tua completo fuerint ubi stamina fuso
Et quocumque loco gnosius esse iubet
Te mea complexu comitabitur umbra tenaci
Semper et haerebunt idola nostra simul
Cumque iterum ad superas nos Iuppiter evocet auras
Rursus deliciis perfruar ipse tuis
Felix Sarmaticas si nunquam Celtis in oras
Venissem o felix terque quaterque forem
Non ego iam charam quererer mihi abesse puellam
Nec mea corda ferus discruciaret amor
Sed quid ego sterilem male sanus nutrio flammam?
Quam tua vel saltem scripta levare queunt
Absentem scriptis ubi te soleris amantem
Languidulo forsan mitior ignis erit
Dum vaga lucifluo discurrent sidera caelo
Et Phoebus liquidas exit et intrat aquas
Dum freta caeruleo pulsabunt littora fluctu
Et sua gramineus lilia campus habet
Te pia posteritas canet admiretur et ornet
Hasula Sarmatico quae decus omne polo