PLumule quid plumas semper mihi marcide laudas
Quis stertis cunctos in tua damna dies
Non facit hoc pullos nido qui concitat ales
Nec fera quae catulis monstrat in arua vias
Educens natos campos et flumina monstrat
Et varias praedas prendere in arte docet
Te iuvat in patrio semper requiescere nido
Et pigrum noto cespite fata trahi
Linque focum patrium: peregrinaque sidera caeli
Conspice: caelestes si petis ire vias
Nam veluti variis mercator querit in oris
Divitias: et opes in sua tecta ferens
Sic tacitas cupiens naturae noscere causas
Ipse petas varias in tua lucra plagas
Nec te vaniloqui moveant vaga murmura vulgi
Te dicens nullo sistere posse loco
Nam cui propositum est naturae cernere vultum
Hic mare sub variis cernet et astra locis
Sic tibi multiplices patefient ordine causae
Quas vulgus stolido pectore saepe stupet
Quis maris undivagi naturam credere possit!
Ni videat rauci murmura saeva sali
Quisue hominum mores varios tot et ore loquelas
Crediderit! causas qui nisi doctus habet
Quis rapidos ventos! Hibernae et sidera noctis!
Et brevis aestivae tempora nosse queat!
Utque aliis alia nascantur sidera terra
Hisque cadant! illis semper in axe manent!
Ni sua qui variis pressit vestigia terris
Atque illam teretis senserat esse globi
Et circumduci rapida vertigine caelum
Et septem variis ire per astra rotis
Sic primi fuerant peregrini ut fertur in orbe
Scripta quibus Grais pulchra sophia libris
Summus Aristoteles Pellaei castra secutus
Naturam varias prendit habere vices
Platoque Niliacas peregrinus venit in oras
Accipiens animo dogmata sacra suo
Pythagoras etiam latias migrabat in urbes
Instituens graiae nomina clara scholae
A Scythicis veniens Anacharsis barbarus oris
Palladia didicit quicquid in urbe fuit
Atque alii multi quorum modo nomina clara
Graecia cum titulis gaudet habere suis
Reges quin etiam totum perquirere mundum
Dum cupiunt variis bella tulere plagis
Magnus Alexander nigros pervenit ad Indos
Sicque Asiam bello protulit ille suo
Quid memorem Alcidem. et fatum experientis Ulixis
Iactatus dubia per freta cruda rate
Aeternos loquitur celebris quos fama per orbem et
Mirantur tales saecula cuncta viros
Semper enim dubiis virtus se credere rebus
Gaudet. et insueta pergere ad astra via
Romanis etiam qui tot regionibus acti
Gratia sit: similes qui genuere viros
Qui si pertaesi fuerint tot adisse labores
Non foret in tantis scripta sophia libris
Et quae naturae facies: hominumque propago
Qui terram variis excoluere plagis
Quos inter nitido Caesar fulgore coruscat
Cui dederat Nilus sidera nosse vagus
Diversos caeli dum pergit visere tractus
Doctior est latiis Ausonis ora libris
Ipse quoque ut patriis latuissem Celtis in oris
Nec peregrina foret terra petita mihi
Non Hasilina foret nostris cantata libellis
Vistula quam tumidis pulcher alebat aquis
Elsula nec tantam meruisset carmine famam
Ursula nec Rheno saepe legenda meo
Nec modo sidereo mea cimbrica Barbara vultu
Movisset gelidi membra sopita senis
Cuique ego nunc tremulae committo vela senectae
Illa mihi quarti finis amoris erit
Ergo age iam patrium linquas rogo Plumule nidum
Ut videas varias in tua lucra plagas
Expergiscere et aude aliquid quia saecla loquantur
Sic tua sub caelo nomina clara volent
Quo moriare loco nil refert: ad Iovis aulam
A terra spatium semper habebis idem