URsula quid differs promissae gaudia noctis
Suspendens longis pectora nostra moris
Nescis quam rapido nos fallant tempora cursu
Dum partem vitae quaelibet hora rapit
Felix qui potuit vitae decerpere fructus
Et laetus stabili semper amore frui
Quippe dies venient cum nobis curua senectus
Gaudia cum placidis eximet illa iocis
Tunc dulces risus aberunt et gratia vultus
Et quae nunc oculis spirat amica Venus
Tunc tua quae cunctos iuvenes iam forma lacessit
Et gena purpureo mixta rubore nitens
Pallida suscipiet rugas et sucus abibit
Turgida lascivo corpore membra movens
Cumque suo nitidae consurgunt ordine stellae
Terraque lucifluum condidit atra globum
Frigida tu viduo torpebis sola grabato
Nec tibi iam iuvenes carmina laeta canent
Et latus huc illuc iactes somnumque vocabis
Sed praesens lecto non erit ille tuo
Defrictisque tuis ubi mane exsurgis ocellis
Dices quam longae tempora noctis erant
Quae quondam spatio numerabas unius horae
Proelia dum tota nocte cruenta dares
Haerebantque simul tenero cum corpore corpus
Mordebasque rudes dente proterva notas
Ergo age laetitia ne fraudes tempora nostra
Cras praesens tectis sis precor Ursa meis
Quippe duodecimam mihi cras Trieluri/den implet
Phoebus ab Eoa tethyos ortus aqua
Phoebe bis undenas Ganymedis sidere partes
Seruabas: vitam ut das mihi in orbe meam
Pythia cras Phoebo Trieterica festa lyaeo
Instituam numeris candida dona meis
Phoebus amor vatum Phoebus mihi computat annos
Ista dies Phoebo festa superba trahet
Ignigenoque deo curas qui supprimit atras
Ille ratas vitae spes dat habere meae
Et licet occasum mea nunc vaga sidera poscant
Longa tamen vitae tempora spero meae
Ergo age natales cras pones Ursula mensas
Et genio sacras instrue larga dapes
Aetatemque tuam si vis numerare trilustrem
Quatuor et messes Ursula chara potes
Pocula vertemus totiens quot Phoebus in axe
Annua confecit tempora nostra regens
Oscula carpemus placidosque canemus amores
Iungentes blandae carmina docta lyrae
Omnia plena iocis: securo et plena cachinno
Et plenus Baccho cantharus omnis erit
Oscula dehinc laeti Venerisque suavia bella
Pergemus placido continuare toro
Tartara cum poenis et regna calentia ditis
Crassaque sensificis frigora cum tenebris
Esse sacerdotum commenta putemus inertum
Cum quibus hi vulgi pectora caeca regunt
Magnaque sub variis abscondunt monstra cucullis
Harpyias volucres cerbereumque caput
Monstrorum et quicquid memorant sacra carmina libris
Moribus illorum tradere quisque potest
Horum nos tenero nunc despiciamus amore
Murmura: blandiloquam concutiendo xe/lun
Haec ego dum laeta cecinissem carmina mente
Reddiderat querulos Ursula maesta sonos
Proh facinus dixit: referunt quid Celtis in urbe!
Audio te Rhenum linquere velle vagum
Perfidus Arctoas contendens visere terras
Cras ubi Francorum moenia nauta petet
Te furiosa sequar vaga per nemorosa turogi
Et sua qua Cattus regna petrosa tenet
Perque Salam: Vidrumque vagum et rigidumque Visurgum
Perque Oderae nigras te comitabor aquas
Perque sinum Arctoum: Gothorum a nomine dictum
Hic tecum celsas laeta subibo rates
Arcturum patiar nimbosae et Pleiados iras
Teque mare incertum tristis Orion agens
Perferam et oleniae signum pluviale capellae
Ette qui phrixo naufraga vela dabas
Dum mihi contingat tecum considere transtris
Dacica germanis proxima regna videns
Hinc Tylen quondam fuerat quae terminus orbis
Insula: sed finem nunc glacialis habet
Sic vaga mutantur sinuosae littora terrae
Cum caelo et toto constat in orbe nihil
Dixit et infectos pestis sibi corripit artus
Intentans celeres ad sua vota pedes