POstquam Sarmaticis remeassem Celtis ab oris
Fataque germano me statuere solo
Constitui nocuas animi depellere curas
Nullaque iam Veneris vincula velle pati
Femineas artes mulierum: et verba perosus
Et male concordes in mea vota deos
Et dixi (tumidis Hasilinae fraudibus actus)
In portu reducem dente ligabo ratem
Liberum in aethereos animum modo ferre meatus
Astrorumque vias prendere mente iuvat
Quis deus hanc molem tanta vertigine verset
Cur septem aduersa iusserit ira via
Ut nunc aestivum Cancri nitantur in axem
Et modo regna petant quae Capricornus habet
Nuncque retrocedunt: et nunc directa feruntur
Nunc stant exigua desidiosa mora
Anne chaos varias hac induit arte figuras
Et renovent species corpora prima suas
Quaque suas facies totiens natura reformat
Cunctaque mutantur: quae vagus orbis habet
Quis numerus stellis: quisue ambitus orbibus ipsis
Et spatium: quanto et tempore quisquis eat
Cur nunc libra pares faciant et longior horas
Cancer et aestivo proroget axe diem
Parte alia aegoceros pluvium declivis in austrum
Noctibus hibernis tempora longa ferat?
Quid solem inficiat? Lunamque ut vultibus atris
Protendant miseris tristia signa plagis
Cornua cur lunae dum tendunt solis ad ortum
Iam suus aspectus praeterit oppositus
Ast ubi in occasum sinuoso lumine tendit
In coitu fratris iam vaga Luna fuit?
Quae nostri natura animi? quae libera mole
Coroporea? celsum an sit subitura polum?
An phlegetonteas fallaci carmine poenas
Sentiat? et triplicis dira venena canis?
Cumque animum nullum poterit comprendere corpus
Liber in aethereas quin volet ille plagas
An fuerit melius: corpus formasse gigantis?
Et non pygmaei membra dedisse brevis?
Corpore tam paruo nequit exercere vigorem
Atque animus vires nescit habere suas
Quatuor ut magnus genitalia corpora mundus
Contineat? propriis consociata locis
Quae sua confuso miscent vaga semina motu
Temperat ut virtus illa superna poli
Hinc variae gentes: linguaeque: et sparsa per orbem
Flumina: quae celsis montibus orta cadunt
Inter quos surgit quadrifluvialibus undis
Qui caput Hercynii dicitur esse iugi
Pinifer: hinc Boemos qui tangit et inde Turogos
Et Francos: Bavari et ditia rura soli
Haec postquam angusta mecum sub mente revolui
Venit amor blanda talia voce canens
Quid tua perpetuis crucias modo pectora curis?
Naturae leges prendere mente volens
Linque deo tacitas naturae reddere causas
Maxima pars veri pectora vestra latet
Omnia quae modo nata vides: labentibus annis
Invida lethaeis parca vocabit aquis
Ergo iterum laetus duce me sectere puellas
Ipse tuam navem per freta magna regam
Dixit: et excusso fixit mea pectora ferro
Tela cupidinei blanda fuere dei