RHene Moguntiacam rapidus qui tendis ad urbem
Qua te Rhene suis Ceria salutat aquis
Quaque tibi Moenus miscetur nomine claro
Flumina quadrifluo qui sua monte trahit
Sed tuus excelsis fons ortus in alpibus: acres
Linquit Helvetios valle sonante viros
Terquinis annis pater hic Nicolaus in alpe
Sederat et nullos ceperat ore cibos
Sive deo pascente virum sive aere crasso
Servata est sancti caelica vita viri
Libera germanis haec gens est sola sub oris
Iustitiam et leges saeva per arma tuens
Fama est Italicas atrox dum Cimber in oras
Inrueret: suedos secum habuisse duces
Relliquiasque suae per tecta alpina ruinae
Liquisse: et suetios se vocitare viros
Indomitam gentem rosei sitibunda cruoris
Qualis in Arctoa noscitur esse plaga
Cum quae magna tulit domus austria proelia quondam
Maximus aemilius: nuper et arma tulit
Congressi et valido bellatum utrimque tumultu est
Sed nondum belli finis utrisque datus
Perque lacus celer inde duos te voluis ad urbem
Quae de constanti Caesare nomen habet
Insula qua mediis clarissima surgit in undis
Tiberii quondam Caesaris arma tenens
Sed druidis sacris nunc haec est insula plena
Quos nostris regnis terra Britanna dedit
Per scopulos ruis inde vagus celer atque sonorus
Perque Cataractas impetuose duas
Donec per pulchram rapiaris Basiliensem
Urbem: quae gallis proxima rura colit
Hartmannus meus hac Eptingus in urbe recumbit
Doctorumque virum candidus hospes adest
Argentoracos Nemetes hinc Vangionasque
Abluit irriguo fons tuus ille vado
Hic meus aeterno quo mens mihi feruet amore
Vangionum praesul candida tecta colit
Iamque Moguntiacam vastus te flectis ad urbem
Quae prima impressas tradidit aere notas
Qualem ego te memorem! talem qui in veneris artem
Italicis: grais plus memorande viris
Hic ubi sol roseo revehet cras lumina curru
Et clarum croceo sparserit orbe iubar
Accipies nostram piceatis navibus Ursam
Ibit enim calidis urbs ubi fumat quis
Urbs ubi fumat aquis chraneo ab Apolline dictis
Corpora quae morbis tincta liquore levant
Quaque patent celsae genitricis templa tonantis
Sanctius in nostro quis nihil orbe micat
Hanc caput imperii statuit rex Karolus olim
Dum gallos nostro subderet imperio
Gallia quae nostris vitiis nunc libera vivit
Et spernit leges Romulidumque duces
Ast ubi Rhene meam duces pater alme puellam
Fac maneat sancto numine casto tuo
Neve sacerdotes blandis allectet ocellis
Qui tua per ripas flumina tota tenent
Quondam enim ubi latiis legionibus arma fremebant
Hic Constantini: iam toga sacra canit
Instruit et varias furienti Marte cohortes
Hasta cruentato dum furit acta toro
Casta precor maneat nec vina meracia sumet
Quae stimulant tumidum saepe resumpta femur
Praesertim quae collis habet qui nominis autor
Urbi est de Baccho nomina clara gerens
Sed cum peruentum est obliqui ad cornua vallis
Quam rapidus vortex saevaque syrtis habet
Voxque repercussis specubus reboabit ab altis
Fertur silvicolas quos habitasse deos
Quaque sibi caecos memorant quaesisse meatus
Rhenum et sub terras fertur habere vias
Atque aliis dicunt tandem regionibus ortum
Largifluos fontes amne creare suo
Ceu Graii memorant subter labentia terris
Flumina apud siculos fontibus orta novis
Hic pater alme tuo posco sis numine praesens
Ne navem refluo sorbeat unda freto
Sed facias velis intret turgentibus urbem
Qua fluis in Rhenum flave Mosella tuum
Flumine trevericam quique alluis impiger urbem
Multa tenet veterum quae monimenta Virum
Vidimus hic Grais e)pigra/mmata multa lituris
Multa Mosellanis castraque celsa iugis
His ripis duxit clarus Tritennius ortum
Cusaque: Mosellae qui decus omne fuit
Navis Agrippinam vaga sed cum venit ad urbem
Expones Ursam candide Rhene meam
Transmittens curru per Iulia moenia in urbem
Quae sua de thermis nomina clara gerit
Interea ad fortem te flectis Rhene Nusiam
Burgundi Karoli quae tulit arma ducis
Ad Lobicas arces mox incipis ire tricornis
Cum trifido scindens flumine Rhene caput
Issula ad Arctoas gentes: sed Balus in austros
Rhene sed in medio gurgite nomen habes
Haec Batavi: madidique habitant loca nota Sicambri
Quos modo Gelrenses: Flamineosque vocant
Hollandosque cavis habitant qui litora terris
Suspensos dubio per freta saeva metu
Nec cuiquam mirum madeant quod nocte dieque
Quandoquidem mediis hic habitatur aquis
Sic tua qui celsis deducis ab alpibus ora
Marmora cum triplici flumine Rhene subis