ELsula quid tantis oneras tua brachia baccis
Aurea et in digitis vincula multa geris
Ostrina sub veste tumens: vultuque superbo
Tricarum ingenti pondere pressa caput
Noctua quale gerit tenebrosae filia noctis
Nyctimene patris consociata toro
Inque peregrinos flectis tua corpora motus
Dum strepitant mixtis buxus et aera sonis
Et totiens mutas lascivo corpore vestes
Ante: retroque tibi lactea colla patent
Perque diem solidum convivia splendida curas
Nec tua lassantur crura relisa solo
O mihi quot surgunt feruenti corde dolores
Dum pascis vultu lubrica quemque tuo
Cum timeam roseis ne figant basia labris
Audentes tenerum sollicitare femur
Dumque nates teretes contrectat barbara turba
Et premitur manibus stricta papilla suis
Tunc vix conceptum compesco mente furorem
Cum feriat niveas pugnus utrasque genas
Quin etiam insano confundis pectore baccho
Et titubat multo garrula lingua mero
Linque merum: et talos. castis fugienda puellis
Inque sinu tumidum suesce fovere colum
Disce latere domi. patulisque sedere fenestris
Effuge: nec visu sis vagabunda tuo
Nam veluti volucres diversis nutibus ora
Dum vertunt: nidos deseruisse volunt
Sic vaga dum vario dispargit lumina motu
Femina: iam castum vult violare torum
Tali non quondam vixit germania more
Dum pudor et sancti cura pudoris erat
Castaque simplicitas non tanto perdita luxu
Per nemora: et saltus concomitata gregis
Rhenones fuerant rimosaque subera vestes
Duraque contexit corpora vile sagum
Qualis hyperboreo vivit nunc sarmata caelo
Et quae post codanum sunt tria regna sinum
Nemo germanos potuit tunc vincere bello
Nec tulerant latium turpiter imperium
Perfida non nostras rapuit tunc gallia sponsas
Contemnens natam Maxmiliane tuam
Corpore maturo tunc nupsit mascula virgo
Quattuor ut lustris vita peracta fuit
Colloquium castum iuvenis seruabat in agris
Robustoque fuit corpore sera venus
Sed nunc bisquino ubi vix transegerit annos
In venerem et bacchum docta puella ruit
Cui nondum teretes fratrant in pectore mammae
Nec tenera angustum lana foramen habet
Illius humorem nec menstrua luna fatigat
Dum recipit plenum fratris ab ore globum
Nemo hic amplexus ob mutua gaudia sumit
Inque vicem nemo basia blanda rapit
Expleat ut tantum conceptum mente furorem
Et fricet angustum pene furente specum
Si maribus coeas: vel eisdem forte puellis
Paruum discrimen turpe tenebit opus
Elicit urinam hic olidam: alter podice stercus
Hunc furor ante regit: sed molit ille retro
Quam vereor serpat nostras hic morbus in oras
Quandoquidem luxus nos tenet Italicus
Qui maris in plumes audet convellere coxas
Et pueri glabras caevus [sic] inire nates
Quique ministerio manuum genitale fatigat
Huic credas lecto raro puella placet
Mos erat uxori castum seruasse cubile
Ut framea: et sonipes constitit ante fores
Tunc firmus iuvenis robustam corpore prolem
Sustulit. et matris pastus ab uberibus
Lactantis nemo nutricis nomina novit
Quae prolem cogit degenerare satam
Arborei fetus: et agrestia munera caules
Et rapum teneris faucibus esca fuit
Pars hominum glandes: placidos pars maxima fagos
Et cererem festa non nisi lance dabant
Tunc laridum crudum fumosa in crate repostum
Et lac concretum splendida cena fuit
Nullus germanis crevit tunc bacchus in oris
Sed potus madida fruge beatus crat
Ille dabat vires: solidos et corpore neruos
Ebriaque ex humulo semina pauca tulit
Tunc puls ingentes implevit crassa patellas
Quam circum coniunx: et numerosa domus
Rarus erat morbus: peregrinaque semina nulla
Nec medicus tantas hausit avarus opes
Nullus erat talis ludus: nunc qualis in orbe est
Qui bis dena ducum milia nocte vorat
Perdidit haec nuper Francorum praesul in urbe
Castor: Plutoni dum pia sacra facit
Inde suis miseris nova vectigalia scribunt
Pensantes censu cuncta elementa suo
Hi caelo: et nitidum possent si prendere solem
A censu liber non foret ille suo
Nullus erat morbus: quateret qui corporis artus
Vel qui contractos frangeret articulos
Sed postquam luxus nostras migravit in oras
Et Venere: et baccho singula tecta calent
Hinc varios morbos patitur proclivior aetas
Milleque nunc animas crapula saeva necat
Caespite tunc patrio dicebat iura colonus
Armaque iustitiae iuncta fuere suae
Nec tot iudicibus: tabulis: nec tot patronis
Nec strepitu tanto causa relata fuit
Nemo fuit seruus stabulis hoc tempore Romae
Exspectans latiae iura superba rotae
Nec recutitus erat: nostro qui fenore vivit
Expilans nostras insatiatus opes
Nullus erat numus signatus principis ore
Foeda nec alterius stupra reperta toris
Libera per vastas ibant tunc flumina terras
Et tot discordes non aluere duces
Fenus: et usuram nemo illo in tempore norat
Dum patrio tantum cespite victus erat
Zinciber: et crudum piper: et crocus: et cinamomum
Instrumenta gulae: fugerat ora ducum
Nullus erat tali caelo mercator in orbe
Nec naves Rhenus: Danubiusque tulit
Suevus et arctoas impiguans [sic] vistula terras
Et codano flavis proximus Albis aquis
Quique metanastum vagus irrigat arva tibiscus
A septem castris dicta ubi terra patet
Terra per almanos hodie et possessa colonos
Pannonii regis quam iuga foeda premunt
Hic piso: qui docto conscribit carmine versus
Editus: et lauro tempora cincta gerens
Tunc centum stabant in arato caespite pagi
Hospitibusque vagis libera farra dabant
Absumptisque illis alias migrabat in aedes
Hospes: et agrestes composuere dapes
Tum primum memorat (ut gaudia mutua ferrent)
Mutua sollicitis pocula lata cyphis
Hoc virtus quondam) vitium nunc surgit in orbe
Dum superat vires prodigiosa sitis
Horrida tunc rarus fuerat per rura sacerdos
Terra peregrinis nec fuit acta deis
Sed druides castis cecinerunt carmina siluis
Carmina teutonico quae placuere deo
Nemo italos novit: voluit nec nosse penates
Qui totiens nostris aera tulere plagis
Sed deus unus erat a quo sunt nomina genti
Hic cultus patria relligione fuit
Hic non poscebat sibi pendere caseum et ovum
Nec butyrum nobis vendidit ille deus
Hinc Karoli Heinrici: Conradi: Ottonaque proles
Luduici: et nomen qui fridericus habent
Et qui nunc gentis custos: et gloria summa est
Maximus Emilius: nomen in astra ferens
Illorum cunctas implevit gloria terras
Quas tribus immensus partibus orbis habet
Sed quoniam nullas habuit tunc terra camenas
Idcirco laudes non habuere suas
O sacer: et magnus vatum labor omnia fato
Eripis. et cineres solus in astra locas