BArbara barbaricis quae nata es dura sub oris
Dura tuo vacuum iam me in amore scias
Nam quis ferre potest stolidae convicia linguae
Quaeque moves semper iurgia multa mihi
Dumque inter rixas damus aemula murmura vocis
Verba mihi tecum non mea corda sonant
Non ego ferre queo cani modo taedia lecti
Et de pyge femur. membraque sicca toro
Sucus abit gelido tibi Barbara corpore nosti
Aruit et rigido pectore mamma tuo
Hispida rugoso mea tundis corpora tergo
Exprobrans tota praedia nocte mihi
Quodque mihi dotem nummosa impenderis arca
Qui nimium tenuis pauper et ante fui
Annosa ut fisso se scindit cortice quercus
Tale tuum corpus ruga senilis arat
Ericius potius lecto mihi nocte fovendus
Femina quam rixas quae mihi nocte movet
Nec mihi luce sinis placidam captare quietem
Ira tibi: et vultus semper in ore minax
Altera Tisiphone furiens fera proelia misces
Pallida rixosis faucibus ora gerens
Qualiter Arctoo consurgunt aequore fluctus
Dum fera tempestas sidera celsa ferit
Et mare velivolum tumida cum voce remugit
Et trepidat dubia naufraga turba rate
Sic tua perfuriunt rabioso a gutture verba
Quae turbant totam Barbara saeva domum
Explodisque meos furiosa voce sodales
Quique mihi est carus displicet ille tibi
Utque lupus: furuisque legens sub noctibus aurum
Nullius addictas curat amicitias
Sic quem mente coquit Veneris damnosa voluptas
Nullius curat spurcus amicitias
Sectaturque suam felici sorte puellam
Oblitus famae.deteriora sequens
Cincta anubus vetulisque tuis garritibus aptis
Exploras quicquid vulgus in urbe facit
Accedunt raso qui incedunt vertice tonsi
Hi tibi depilant Barbara quicquid habes
Et tibi promittunt splendentia sidera caeli
Expertes caeli quos sua vita probat
Quod tibi iam totiens suspectus causor amore
Et teneras praedas dicor in urbe sequi
Ingenue fateor. teneram mage nocte puellam
Deligo: quam nummos quae mihi ferret anus
Quodque mihi magicas per cantus saeva minaris
Per herbas mentes quae vitiare solent
Accipe responsum Phoebeo ex ore relatum
Ingenuos animos carmina nulla ligant