Tandem tempore nostro fit tutor comes Otto,
Passim credita pacans, sed lucra fortia captans,
Plectens extera vindex, radens intima index,
Iura sibi tutoris firmans anterioris
5Per rabidum questorem, de quo tristia pridem
Iam cecini supra, caniturus adhuc sibi plura.
Qui populo feralis perstans officialis
Sub vicibus censoris, ut Assur, virga furoris,
Omne prius presumptum cogebat quasi iustum.
10Is moriens demum fit ludus demoniorum,
Vt memorant eius curantes flebile funus.
Atra rapit finis sors hunc, vehemens anime mors;
Que miserum prorsus cum debet linquere corpus,
Tartareorum premicuerunt signa dolorum.
15Non erat ullus totius edis tam locus intus
Quam foris, unde silerent monstra, sibi nec agant rem,
Qua tabule iuncte vel fisse trenera cuncte
Adgemuere columnis, insonat angulus omnis,
Postes, limina, cardo, foramina, tecta, fenestre,
20Irrequiete concrepitarunt singula "Ve, ve!"
Quin cuneum tetrum senserunt demoniorum
Alta super tecti miserum iam poscere morti.
Qui strepitus clamoris tunc heu tristibus horis
Vix pavidas isti fert exequias morienti.
25Sic superis functus, petiit sic Tartara, ductus
Tanquam victima pinguis, perpes quam coquat ignis.
Exanimatum plebs stipat mox credita poscens,
Pro spoliis rerum stant debita serviciorum.
Non aliter fugiens, fauces pro sanguine lingens
30E stabulis molli demorso plenus ovili
Ore lupus rabido densavit competa vulgo,
Qui pavidum clamando fugarunt exagitando.
Ille citat cursum, sors acrem detulit ursum,
Io saturum sorbet, populis quo gaudia prebet:
35Sic cibus est mortis miseris hic publicus hostis.
Plebs celebris casu coit, huic non promtula planctu.
Nam quis eum plangit, nisi quos et debitor angit?
Qui sibi pro dampno flebant, non hunc miserando.
Quod populos convolvit crimen, quis prece solvit?
40Quis facinus purgat, pro quo vox publica surgat?
Quo patrie plorent, indultum quis scelus oret
Ni sua despoliatis reddat debita gratis?