Abbas prefuit Arbo, stridens limine cardo,
Dum gemitus populi capiens fert commoda nulli.
Quo valuit nisu, miseros hic fovit ab ausu
Prememorato, censor ubi sua, vult sua questor,
5Qui sibimet legem sanxerunt rodere plebem.
Dat comitis mire fraus istum cesaris ire
Consiliorum tegna penis conficienda,
Qua dederat tandem tantam vis regia cladem,
Dum locus hic stabit, quod eam non exsuperabit.
10Rex Latio rediens Heinricus, previa mittens
Summis nuntia claustri, iussit prandia mitti
Per fluvii valles Eni, quo fert via calles,
Si cui Norica tellus post Latium petitur rus.
Mons ibi celsus honori te dat, magne Georgi.
15Illic cesaris alis pausant agmina lassis.
Ipse prior sacre rex offert martyris are,
Huc reverens ordo proceres fert non sine dono.
Re tenuis qui tunc locus, ipse viget melior nunc,
Christi milite clarum quem flos miliciarum
20Cum populis ambit, sollers quem munere comit.
Arta manet sedes, medicans hic queritur edes
Tanti nomine sancti, si qui clade coacti
Seu febribus tacti spem poscant anxietati.
Quem titulum donis abiens rex auxit et agris.
25Plaustris congrua mandans illuc miserat abbas
Serviciorum xenia, sed tutor vafer illa
Astu verterat acri, suadens non ea tradi,
Ceu fuerit fallax de cesare nuntia portans,
Que melius noscens post mittat munera prudens.
30His retinet verbis mens callida munia regis,
Tradit crimine victum spreti principis istum,
Crebro qui sibi plebis causa nomine regis
Ius minitans questus interdum solverat eius.
Sic graviter frustra prestolans non sibi missa,
35Rex nimium neglecta re motus ferit acta
Digno verbere, culpis instans durius ultis.
Poscit curia missis ambos regia scriptis.
Actor scilicet ac consultor pellitur illac,
Qua procerum turme Ratispone glomerant se.
40Abbas plectitur eris dampnis, tutor honoris;
Iste quater geminas templi de sede coronas,
Quas solidas flavo necnon ars fecerat albo,
Ebdamadarum sex pastu dat, sic adigit rex;
Ille parat, fasces sumptos Otto gerat ingens,
45Vir generis clari, quem restat commemorari.