Lis scelerum nodis se nectens pristina nobis,
Olim grandibus actis patribus obvia sanctis
Rupit crimine regis prime federa sedis,
Turbans ecclesiarum pacem cardine rerum,
5Scindens culmina secli, purgans lumina celi,
Clavis celica Petri dum trans cornua sceptri
Altos fulminat hostes tanquam fulgura montes,
Lis faciens, inquam, neutris rem partibus equam.
Cum dominis nostris placuit ius querere probris,
10Que grave sit ferri, gravius nec suave referri,
Non geritur mori mos, gloria non fit honori,
Vt moderans horum fieret dux consiliorum.
Laus est durius acri pugnos reddere patri,
Vt fabricans pacem queat his vix tollere falcem,
15Sol veluti Phebe committat prelia fede.
En species ludi stant summa cacumina mundi,
Que nimium dure vario certant sibi iure,
Pro studio causas dant ambo grandius ausas.
Quid poterint, tractant, non, quid dent acta, retractant;
20Monstrant, qualia possint, at non, qualia prosint.
Reges omnia possunt, que non omnia prosunt.
Paulus, quod sibi subsint res, et apostolus inquit:
"Quod cupiam, patet omne licere, nec expedit omne."
Dum varie iactant se, paci dissona tractant.
25Enses duriter in se collidunt gemini se,
Presul spiritualem, rex fert materialem,
Hic anime iudex, hic durus corpore vindex.
Spirituales hunc, sed carnales metuunt hunc.
Nos trepide gentes, amborum scripta legentes,
30Ceu pueri bellantes prospectando gygantes
Dum timidi miramur, agendum nil meditamur,
Nec miseris parcent, qui se sic acriter arcent.
Hec, Deitas, spectes, auferri scismata prestes!
Quo feror? In celum non ausim mittere telum;
35Non opere michi lex huius, regat hec superum rex!