Iam satis est molli residem lusisse sub umbra
nostraque nympharum scripta tulisse choris;
nunc iuvat et fortis Troiana in proelia fratres
Dardaniosque iterum ducere in arma duces,
nunc iuvat et multa foedatum caede Patroclon
Hectorea raptum commemorare manu,
Aeacidae ut telo cecidit ferus Hector, ut arcu
tabifico Paridis concidit Aeacides,
ferveat ut niinium confidens Troilus armis,
vulneret incautum Thessalis hasta latus,
utque Neoptolemi disiecta sit Ilios armis,
ut Priamus patrios corruit ante deos.
Scilicet in magnis quaerenda est gloria rebus,
hinc veniant capiti laurea serta meo;
quod si forte animis respondent carmina nostris,
vel Croesi fuerint vilia regna mihi.
Felices nimium fortunatosque poetas
et qui Penea tempora fronde tegunt:
una dies satis est hominum delere labores,
vatibus at certe morte carere datum.
O utinam et nostri fugiant nigra fata libelli
et sit perpetuo non sine honore rogus;
o si post cineres et me quoque iactet alumnum
Umbria carminibus non inhonora meis,
Umbria Pieridum cultrix, patria alta Properti,
quae me non humili candida monte tulit,
Vigia quem gelidis placidus circumfluit undis
et Nar sulphureis fontibus usque calens;
hic ubi me viridi puerum sub valle canentem
audiit irrigui coerula nympha loci
atque ait: « Antra, puer, muscosi fontis et ista
tecta petas, en haec quae tibi serta paro;
si mecum hoc viridi libeat considere prato,
tu niea cura, puer, tu meus ardor eris;
hanc tibi nos dabimus, ne sis modo durus amanti,
quam dederat nobis Delius ante lyram ».
Plura locuturam subitus deterruit horror
immersitque suis fontibus illa caput:
Liber adest, quem maturis vindemia ramis
cincta vocat lateri dolia piena ferens.
Hunc circum Satyri volitant viridesque Napaeae
Ebrietasque rubens et malesanus Amor
ac residens pando vetulus Silenus asello,
cui comes a dextra parte Priapus erat.
Tympana pars, alii quatiebant terga iuvenci,
pars canit et choreas ducit utraque manu.
E quibus haec unus lingua titubante ferebat
(ut reor a calamis, Pan Tegeaeus erat):
« Primus devictis rediens Lenaeus ab Indis
imposuit capiti serta novella suo,
primus pampinea docuit de vite liquorem
exprimere et puris dulcia niella favis,
primus et instituit plenis convivia mensis
insolitasque mero concelebrare dapes;
per te blanda venus, per te iucunda voluptas,
et sine te lusus deliciaeque iacent,
Bacche, quies rerum, terror quoque, Bacche, Gigantu
subsidium victis iam prope, Bacche, deis».
Hinc Thebas canit et Semelen interque canendum
urceus huic ansa deficiente cadit,
quem de more umeris suspensum semper habebat:
IIle dolet sitiens praeque pudore tacet.
Ridet turba frequens, inprimis ridet et ipse
Euhius, at comites indoluere senis.
Sed te dum Phrygiae deterrent classica pugnae,
ad veteres lusus, o mea Musa, redis.
Xumquid dura nimis tibi Martia castra videntur.
otia quae semper deliciasque colis?
Scilicet in nobis est consuetudo magistra ;
haec studia, liaec artes ingeniosa facit.
Quod si consuesces paulum sudare sub armis,
mox tibi fidenti Martius ardor erit.