O dulces animi mei lepores,
solae deliciae meae Camoenae,
o plusquam Veneris papilla bellae
et nympharum oculis venustiores,
amabo, mea basiate labra.
Da mi basia, Gelliana, mille,
da quot Lesbia iam dedit Catullo;
bis addas volo millies trecenta.
Da dulcis totidem, Medulliena.
O desideriuin mei furoris,
Phyrne, consere labra cum labell is ;
pugnent umidulae per ora linguae;
innitens manibus meoque collo
pendens in numerum et modum columbae
coeli sidera vince basiando.
Hyblaeo, Glyca, suavior liquore,
si me vel digito semel lacessas,
cordis deliquium mei videbis.
Sed me nunc animus meus relinquit.
Ah me nunc fugis, ah fugis, miselle,
Clitinam petis et petis Velinam.
Qui fiet, miser, ut duobus unus
vivas pectoribus? Redi, miselle;
nani si Fannia viderit vagantem,
invitum capiet tibique pennas
victrix eripiet, redire numquam
ad me tu poteris morique coges.